12 kwietnia
Piątek , godzina: 19:00 Odwieczne pieśni
foto
Jerzy Salwarowski
Jerzy Salwarowski

W programie:
L. van Beethoven - Uwertura Leonora III (w ramach cyklu Beethoven 20/20)
C. Saint-Saëns - I Koncert wiolonczelowy a-moll op. 33
Z. Noskowski - Uwertura Morskie Oko
M. Karłowicz – Poemat symfoniczny Odwieczne Pieśni

Wystąpią:
Karol Wroniszewski - wiolonczela
Toruńska Orkiestra Symfoniczna
Jerzy Salwarowski - dyrygent

Uwertura Leonora III jest muzycznym efektem oddalenia się nieco Beethovena od operowej konwencji, mimo, że skomponowana została na drugą premierę mocno przekształconej opery Fidelio. Zwana także „Wielką” ukazuje rozmach koncepcji, mistrzowskie ukazanie wszelkich szczegółów, porywającej siły wyrazu i osiągniętej popularności. Według nie pisanej tradycji grywa się Leonorę III między I a II aktem wspomnianej opery.  

Mimo, że Camille Saint-Saëns skomponował dwa koncerty wiolonczelowe to większą popularnością cieszy się pierwszy z nich Koncert wiolonczelowy a-moll op. 33. Odznacza się on elegancją formy, wytrawną techniką kompozytorską i bezpośredniością stylu. Napisany został dla belgijskiego wiolonczelisty Auguste Tolbecque i przez niego po raz pierwszy wykonany w Paryżu w 1873 roku. Koncert ze względu na swój poziom trudności jest bardzo lubiany przez wirtuozów tego instrumentu, którzy mogą wówczas pokazać swoje niezwykłe umiejętności.

Należący do późnych romantyków Zygmunt Noskowski, w swojej twórczości silnie inspirował się naturą i polskim krajobrazem, czego znakomitym przykładem jest Uwertura Morskie Oko. Powstała w 1875 roku, należy do wczesnych, młodzieńczych utworów Noskowskiego. Dzieło świadczy już jednak o dojrzałości artystycznej kompozytora i wyzwoleniu się spod wpływów innych twórców w szczególności Mendelssohna i Schumanna.

Odwieczne pieśni Mieczysława Karłowicza to osobista wypowiedź kompozytora, w której także uzewnętrznia się jego indywidualny styl. Ten symfoniczny tryptyk złożony jest z Pieśni o wiekuistej tęsknocie, Pieśni o miłości i o śmierci oraz Pieśni o wszechbycie. Mimo, że dzieło nie ma dokładnego programu literackiego to usłyszeć można inspirację, które czerpał z samotnych wędrówek po Tatrach. Po sukcesie berlińskiego jak i warszawskiego prawykonania było już pewne, że utwór na stałe wpisze się do repertuarów.

KAROL WRONISZEWSKI jest absolwentem AM im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Studia wyższe na wydziale instrumentalnym ukończył z wyróżnieniem w klasie wiolonczeli prof. Romana Sucheckiego uzyskując wpis do złotej księgi absolwentów uczelni. Jest laureatem przesłuchań i konkursów muzycznych m. in.: I nagroda w Ogólnopolskich Przesłuchaniach Wiolonczeli i Kontrabasu w Elblągu 1996, Ogólnopolski Konkurs Wiolonczelowy im. D. Danczowskiego w Poznaniu - wyróżnienie 1997 r. Uczestniczył w międzynarodowych kursach mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych profesorów tj. W.Boetcher, S.Firlej, N.Gutmann, T.Strahl, S.Heled. W 1999 r. wystąpił z Orkiestrą Symfoniczną AMFN w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy z okazji 25-lecia uczelni. W 2000 r. otrzymał stypendium artystyczne Prezydenta Miasta Bydgoszczy. W dorobku koncertowym artysty znajdują się liczne recitale, koncerty kameralne oraz solowe występy z orkiestrami pod dyrekcją Y. Bergmana, M.J. Błaszczyka, M. Dworzyńskiego, J. Kraszewskiego, J. Powolnego, M. Smolija, H. Wierzchonia, Ł. Wódeckiego. Nagrywał dla Polskiego Radia oraz firm fonograficznych DUX, futurex, Soliton. W 2008 r. wziął udział w nagraniu płyty „Młodzi kompozytorzy w hołdzie Fryderykowi Chopinowi” na której prezentuje dzieła kameralne M. Dobrzyńskiego oraz M. Gumieli. Płyta otrzymała nominację do prestiżowej nagrody Fryderyk 2009 r. W 2014 r. artysta otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Torunia z okazji Międzynarodowego Dnia Muzyki. Karol Wroniszewski jest koncertmistrzem grupy wiolonczel w Toruńskiej Orkiestrze Symfonicznej oraz wiolonczelistą Kwartetu Smyczkowego TOS i zespołu Multicamerata, współpracował także z Europejską Orkiestrą Festiwalową „Probaltica”, Operą „Nova”, Płocką Orkiestrą Symfoniczną , Polską Orkiestrą Radiową w Warszawie, „Capellą Bydgostiensis”, Łódzką Orkiestrą Kameralną. Muzyk uczestniczy w licznych festiwalach, koncertach i nagraniach, występując w renomowanych salach koncertowych w kraju i za granicą: Niemcy, Francja, Włochy, Hiszpania, Anglia, Szkocja, Dania, Szwecja, Finlandia, Holandia, Monaco, Luksemburg, Szwajcaria, Austria, Czechy, Słowacja, Słowenia, Litwa, Łotwa, Estonia oraz w Chinach. Od wielu lat zajmuje się także działalnością pedagogiczną prowadząc klasę wiolonczeli w ZSM im .K. Szymanowskiego w Toruniu.

JERZY SALWAROWSKI urodził się w Krakowie i tam ukończył studia w Akademii Muzycznej – kompozycję u Tadeusza Machla i Krzysztofa Pendereckiego oraz dyrygenturę u Henryka Czyża i Krzysztofa Missony. Swoje umiejętności doskonalił w Accademia Chigiana u Franco Ferrary. Jest laureatem czołowych nagród krajowych i międzynarodowych konkursów dyrygenckich: I i II konkursu w Katowicach (I nagroda i nagroda Krytyki Muzycznej), w Sienie (I nagroda) i Budapeszcie (zwycięstwo).
Dyryguje orkiestrami w Europie, Azji, Afryce i obu Amerykach, współpracuje z czołowymi orkiestrami i operami w Polsce. Z polskimi orkiestrami odbył wiele tournee koncertowych Europie. Znajdował się w gronie dyrygentów licznych festiwali, m.in. Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna, Festiwal Flandryjski, Pražske Jaro i Millenium Pace. Współpracując z polskimi orkiestrami radiowymi dokonał wielu nagrań archiwalnych. Regularnie zasiadał w Jury Międzynarodowych Konkursów Dyrygenckich w Katowicach, Białymstoku i wokalnych w Częstochowie.
Dyskografia Jerzego Salwarowskiego zawiera wiele płyt nagranych dla firm zagranicznych: Amreco, Adda, Thorofon – oraz polskich : Tospress, Selene, Wifon, DUX i Polskie Nagrania. Dla tej ostatniej wytwórni nagrał album płytowy z muzyką G. Gershwina, nagrodzony w 1994 r. „Złotą Płytą”, a w 1999 r. wydany na CD. Dokonał pierwszego kompletnego nagrania poematów symfonicznych Mieczysława Karłowicza, wydanych na CD i nominowanych do nagrody „Fryderyk’99”. Jerzy Salwarowski nagrał równie dwie CD z Toruńską Orkiestrą Kameralną oraz pierwszą w historii Filharmonii Szczecińskiej płytę „Słynne Kaprysy”, która otrzymała nominację do nagrody „Fryderyk’98”. Wiosną 2002 r. wraz z synem Hubertem nagrał krążek, na którym znalazły się I Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa (z towarzyszeniem NOSPR) i III Koncert fortepianowy C-dur op. 26 Siergieja Prokofieva (z towarzyszeniem filharmoników szczecińskich). Ta płyta otrzymała nominację do nagrody„Fryderyk 2002”. Dla firmy fonograficznej DUX nagrał w 2008 r., dyrygując Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, płytę z Symfonią e-moll „Odrodzenie” op. 7 Mieczysława Karłowicza, która otrzymała znakomite recenzje.
Dyryguje także za granicą: w Paryżu, Madrycie, Barcelonie, Pradze, Bratysławie, Hamburgu, Kairze, Osace, Skopje, Liublianie, Essen, Bergamo, Madiolanie, Walencji i Kopenhadze. Wiosną 2003 roku poprowadził gościnnie wykłady w Towson University Baltimore w Central Washington University w Ellensburgu. Od 1999 roku wykłada w Akademii Muzycznej w Poznaniu, gdzie prowadzi klasę dyrygentury. W 2005 roku, z rąk Prezydenta RP, otrzymał nominację profesorską. W 2008 został mianowanym profesorem zwyczajnym. W czerwcu 2012, zaproszony do Konserwatorium w Neapolu w ramach programu „Erasmus”, poprowadził tam kursy mistrzowskie. W roku 2011 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w roku 2013 otrzymał Złoty Medal za Długoletnią Służbę oraz Nagrodę Rektora I Stopnia. Regularnie (co dwa lata) prowadzi koncerty inaugurujące Rok Akademicki z uczelnianą orkiestrą symfoniczną.
W latach 2005-2007 był, po raz drugi, Dyrektorem Toruńskiej Orkiestry Kameralnej, późniejszej Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, z którą w październiku 2006 roku odbył tournée w Anglii. Od 2005 do 2011 roku był Dyrektorem Artystycznym Filharmonii Częstochowskiej, z którą nagrał Suitę Nowoorleańską z jazzowym zespołem Five O’Clock Orchestra oraz wydawnictwo, w którym Filharmonicy Częstochowscy towarzyszyli pianiście jazzowemu Adamowi Makowiczowi (płyta zawiera utwór zadedykowany Częstochowie). W sierpniu 2008 roku, zaproszony przez Narodową Orkiestrę z Rio de Janeiro, dyrygował tam koncert z muzyką Moniuszki, Chopina i Menselssohna. Jesienią 2009 roku odbył wraz z Częstochowskimi Filharmonikami serię koncertów w Niemczech. W 2008 roku został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Zagraniczne występy w 2010 roku objęły zarówno sąsiedzką Ukrainę (koncert w Filharmonii w Dniepropietrowsku) jak i egzotyczną Jordanię, w stolicy której dyrygował Orkiestrą Filharmonii Łódzkiej podczas koncertu na zakończenie Roku Chopina. Rok 2011 przyniósł kolejny występ w NOSPR, i koncerty w Niemczech, a 2012 – koncerty na Poznańskiej Wiośnie, w Filharmonii Narodowej, we Lwowie i w Bejrucie. W maju 2013 roku dyrygował Polską Orkiestrą Radiową w Filharmonii Narodowej, a w marcu 2014 roku poprowadził orkiestrę Sinfonia Iuventus w Studiu im. W. Lutosławskiego w Warszawie. W roku 2014 obchodził jubileusz 45-lecia pracy artystycznej. Z tej okazji otrzymał z rąk Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzaty Omilanowskiej Nagrodę za całokształt dorobku artystycznego. Jubileusz został uświetniony serią spektakli opery Nabucco Giuseppe Verdiego w Polsce i w Niemczech z zespołem Pro Musica Wrocław oraz wieloma koncertami w polskich orkiestrach. Spektakl został powtórzony w sierpniu w Warszawie. Wcześniej, w lipcu, Jerzy Salwarowski poprowadził Mszę c-moll W. A. Mozarta z Akademią Beethovenowską na festiwalu im. K. Jamroz w Busku-Zdroju. W październiku poprowadził Symfonię d-moll C. Francka w nowej Sali NOSPR w Katowicach, a w styczniu 2015 r. – koncert z muzyką Czajkowskiego, Karłowicza i Kilara w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Dopełnieniem sezonu jubileuszowego była odbyta w marcu seria koncertów Gala Operowa znów z zespołami Pro Musica Wrocław i koncert w Filharmonii Krakowskiej w czerwcu. W bieżącym roku trwa jubileusz 50-lecia pracy artystycznej Jerzego Salwarowskiego, na który składają się koncerty w czołowych polskich orkiestrach, w tym w Filharmonii Narodowej i NOSPR.
Oprócz działalności koncertowej i dydaktycznej artysta działa na polu edytorskim i naukowym. W zeszłym roku został wydany przez PWM kolejny opracowany przezeń tom – Epizod Na Maskaradzie M. Karłowicza, a Akademia Muzyczna w Poznaniu wydała pracę badawczą jego autorstwa pt. Technika dyrygowania w aspekcie różnic stylistycznych.


Galeria zdjęć

Zobacz inne zbliżające się wydarzenia

22 września
Gdy ostatnia róża zwiędła | CZAS DLA NAS
22 września
Gdy ostatnia róża zwiędła | CZAS DLA NAS